براي مديريت اکانت ها به شکل مشترک و اعمال يک سري کارها به طور مشترک بکار مي رود.
Local Groups
Built In
System Group
Domain Groups
Distribution Group
Security Group
1.روي اين گروه ها نمي توان Permission و Security اعمال کرد. مي توان Contactها و Userها را براي دسترسي Serverها دسته بندي کرد. مثلاً مي خواهيم Mail به تمامي اعضاي گروه بفرستيم.
2.مي توان Account اضافه کرد و Permission داد.
Group Scope Distribution & Security
A: Global
B: Domain Local
C: Universal
نکته مهم در استفاده از گروه ها:
1. هر گروه از کجا عضو مي گيرد ،
2. هر گروهي به کجا Permission مي دهد.
A: گروه هايي هستند که فقط از Domain خودشان عضو مي گيرند و به همه جا Permission مي دهد.
B: عکس Global است يعني از همه جا عضو مي گيرند و فقط به Domain خودشان Permission مي دهند.
C: از همه جا عضو مي گيرند و به همه جا Permission مي دهند.
گروه ها را بايد طوري تعريف کنيم که کمترين حجم کاري را داشته باشند.
قانون AGDLP:
قانون اول: نحوه ي کار در Active Directory تحت قانون AGDLP است. يعني Account را عضو Global و Global را عضو Domain Local کرده و به Domain Local ، Permission بدهيد.
قانون دوم: گروه هاي Global را جايي مي سازيم که Account داريم و Local را جايي که Resource داريم مي سازيم.
فقط يک جا مجاز هستيم که به Account، Permission دهيم، زماني که مي خواهيم آن را Deny کنيم.
گروه Universal تا جايي که ممکن است استفاده نشود. چون بين Domainها کار مي کند و بار اضافي روي Active Directory مي گذارد.
زماني که Groupها زياد و دسترسي به Domainهاي زيادي است بهترين انتخاب Universal است. اما user مستقيم عضو نمي شوند.
همواره User بايد عضو گروه Global باشد و بنا به نياز عضو گروه هاي Universal و يا Domain Local بشود.
Universalگروه هايي هستند که از2000 Active Directory به Domain اضافه شده اند.





